پس چگونه ذكر او بمقابلهء باب مدينة العلم روا خواهد بود هل هذا الا قلة الحياء و افراط الجفاء و از عجائب آنكه اورنگ‌آبادى از راه قلت فهم و ازدحام وهم در حاشيه اين كلام خود حديث حذيفه را بتصريح و توضيح مذكور ساخته براى ارباب ابصار پرده از روى كار بدست خود برانداخته حيث قال و آن حديث مرويست در بخارى و مسلم عن سفيان عن حذيفه قال كنا عند عمر فقال ايكم تحفظ حديث رسول اللَّه صلّى اللَّه عليه و سلم فى الفتنة فقلت انا احفظ كما قال قال هات انك لجرىّ و كيف قال قلت سمعت رسول اللَّه صلّى اللَّه عليه و سلم يقول فتنة الرجل فى اهله و ماله و نفسه و ولده و جاره يكفرها الصيام و الصلاة و الصدقة و الامر بالمعروف و النهى عن المنكر فقال عمر ليس هذا اريد انما اريد التى تموج كموج البحر قال قلت مالك و لها يا امير المؤمنين انك بينك و بينها بابا مغلقا قال فيكم الباب او يفتح قال قلت لا بل يكسر قال ذاك احرى ان لا يغلق ابدا قال فقلنا لحذيفة هل كان عمر يعلم من الباب قال نعم كما يعلم ان دون غد ليلة انى حدثته حديثا ليس بالاغاليط قال فهبنا ان نسال حذيفة من الباب فقلنا لمسروق سله فقال عمر حاصل جواب حضرت حذيفه آنكه مرد بحقوق اهل و عيال و نفس و مال و همسايه و غيره مبتلا است اگر در اداى آن بتقصير و تبتير مفتون گردد صوم و صلاة و امر بمعروف و نهى از منكر كفارت آن مىنمايد إِنَّ الْحَسَناتِ يُذْهِبْنَ السَّيِّئاتِ حضرت عمر فرمود سؤال من نه از فتنه‌هاى صغار بود بلكه از فتنه‌هاى كبار كه به مثل دريا موج مىزند حضرت حذيفه گفت ترا ازين چنين فتنها چه جاى ترسست كه ميان تو و اين فتنها درى است بر بسته و مراد حذيفه از در ذات حضرت عمر بود چنانچه آخر حديث دلالت بر ان دارد يعنى تا كه قدم تو در ميانست فتنها سر بر نخواهد كشيد حضرت عمر پرسيد آن در شكسته مىگردد يا گشاده مىشود يعنى من كشته مىشوم يا بحتف انف مىميرم حذيفه گفت آن در شكسته مىشود حضرت عمر فرمود پس باز بسته نخواهد شد و همچنين شد كه شكست اين باب فتح باب قتل گرديد اول فتنه‌هاى لسانى برپا نمودند يعنى زبان بطعن و اعتراض بر خلافت و رياست حضرت عثمان گشودند رفته رفته طعن لسانى بطعن سنانى عائد گرديده او را رضى اللَّه عنه كه صائم بود افطار به آب تيغ كنانيدند بعد او آن لسان و سنان متوجه به حضرت على گرديده وقتى كه براى نماز صبح مىرفت بخونش متوضى و مغتسل گردانيدند بعد او بر سر خاتم الخلفاء حضرت امام حسن رضى اللَّه عنه فتنها برپا كرده مجروح كردند اگر او رضى اللَّه عنه دست از خلافت نمىكشيد دست از قتل او نمىكشيدند بعد او ظلمات فتنها و ظلمهاى عامّه كه متواتر و متوالى مستوعب و مستولى گرديد روشن‌تر از وجود نهارست و تاريك‌تر از شب تار منه نور اللَّه وجهه ازين عبارت در كمال ظهورست